ΙΣΤΟΡΙΚΑ

ΑΕΡΑΣ ΔΡΟΣΙΑΣ, ΟΜΟΡΦΙΑΣ, ΛΕΒΕΝΤΟΣΥΝΗΣ

Απο το fb του δημοσιογράφου κ. Σάββα Κοσιάρη
«Αέρας δροσιάς, ομορφιάς, λεβεντοσύνης… όχι πνίχτης».
Ημουν παιδάκι όταν πρωτοείδα μια πρώτη του Απρίλη, τον Χριστοφή Μάτση να ξεπροβάλλει από τη βόρεια είσοδο του Δημητριάδειου σταδίου του Γυμναστικού συλλόγου Πράξανδρος. Με τη βράκα και το μαύρο πουκάμισο…

Με τη λευκή γενειάδα και το χαμόγελο να αγκαλιάζει όλους μας καθώς βάδιζε λεβέντικα μπροστά από την κεντρική εξέδρα προς το κέντρο του γηπέδου για να μεταφέρει τη φλόγα στο βωμό … Ετσι άρχιζαν τα Μάτσεια, αγώνες αφιερωμένοι στη μνήμη του γιου του, Κυριάκου Μάτση…… Και με συγκλόνισε… Κι από τότε κάθε πρώτη του Απρίλη έβρισκα τρόπο να πηγαίνω από τον Καραβά στον Πράξανδρο… Με την προσδοκία να δω, να κοινωνήσω τη μορφή του Χριστοφή Μάτση…
Ηταν πολύ παράξενο… Ενοιωθα ότι, όσο πιο κοντά του μπορούσα να φτάσω, τόσο πιο πολύ μάθαινα τον Κυριάκο Μάτση… Πιότερο από όσα μας μάθαιναν για τον ήρωα, οι δάσκαλοι στα θρανία… Κι όσο πιο πολύ γάντζωνα τη ματιά μου στο λιοκαμένο πρόσωπό του και το γλυκύτατο χαμόγελό του κάτω από τη λευκή γενειάδα, μπορούσα να υπολογίσω, να καταλάβω, να μάθω τι σήμαιναν οι λέξεις περηφάνια και λεβεντιά… Τι σήμαινε το όνομα Κυριάκος Μάτσης…
Κι όταν αργότερα, όταν πια η σκέψη ωρίμασε στο χρόνο, αναζήτησα τη γνώση του ήρωα μέσα από τις γραμμές που μας άφησε… «Εκείνο που έχει αξία είναι να ζουν τη γη μας, αυτοί που την ποτίζουν με τον ιδρώτα τους και να περπατούν ελεύθεροι πάνω της, διαφεντευτές της, κυρίαρχοί της, να αναπνέουν περήφανοι τον αέρα της… Αέρα δροσιάς, ομορφιάς, λεβεντοσύνης… όχι πνίχτης».
Ετσι έμαθα, πώς είναι να αγαπά ένας άνθρωπος την πατρίδα του… Και πώς αυτή η αγάπη μπορεί να τον οδηγήσει στη θυσία, για χάρη της… Για χάρη μας… Κι αν είναι κάτι ουσιαστικό που μπορούμε να κάνουμε σήμερα, τιμώντας τη μνήμη του ήρωα, είναι, μαζί με την κατάθεση σεβασμού να πάμε ένα βήμα πιο μπροστά από τη θυσία του… Και να κοινωνήσουμε ξανά τη σκέψη και τους οραματισμούς του Κυριάκου Μάτση…

Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας στις 23 Ιανουαρίου του 1926 και ήταν το ένα από τα τρία τέκνα της οικογένειας του Χρηστοφή και της Κυριακού Μάτση.

Στις 19 Νοεμβρίου 1958 περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του στο Δίκωμο Πενταδάκτυλου, όπου βρισκόταν μαζί με δύο συναγωνιστές του και αρνήθηκε να παραδοθεί. Έτσι, ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο. Θάφτηκε στα “φυλακισμένα μνήματα” που τότε ήταν φυλακή, χωρίς να επιτραπεί στους συγγενείς του να παραλάβουν τη σορό του.

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top