ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΔΕΙΞΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ

Απο το fb του δημοσιογράφου κ. Σάββα Κοσιάρη 
Η ιστορία πίσω από το Καραϊσκάκειο Ιδρυμα…
Το Καραϊσκάκειο Ιδρυμα συμπλήρωσε είκοσι χρόνια δημιουργικής λειτουργίας, προσφέροντας ζωή σε δεκάδες συνανθρώπους στην Κύπρο αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, αφού διαθέτει τη μεγαλύτερη τράπεζα δειγμάτων μυελού των οστών, παγκόσμια! Κι αυτό χάρις και στην ανταπόκριση των ανθρώπων του τόπου μας. Θα σταθούμε όμως σε ένα από τους συνανθρώπους, ο οποίος μέσα από τον πόνο του, έβαλε τα θεμέλια για τη δημιουργία του Καραϊσκάκειου Ιδρύματος. Είναι μια συγκλονιστική ιστορία με πρωταγωνιστή τον Μιχάλη Καραϊσκάκη που οι περισσότεροι θυμόμαστε από τη στολή του διαιτητή την οποία φόρεσε από το 1990 μέχρι το 2005. Ισως κάποιοι να τον θυμόμαστε εντονότερα από τις διαμαρτυρίες, τις φωνές μας ή και το βρισίδι μας για αποφάσεις του στα γήπεδα. Δεκαπέντε χρόνια διαιτητής, θα ήταν πρωτάκουστο να περάσει απαρατήρητος από οπαδούς και παράγοντες! Η στιγμή όμως που σημάδεψε και χάραξε τη ζωή του (όπως θα χάρασσε τη ζωή κάθε ανθρώπου και γονιού) ήρθε τον Μάρτιο του 1992…
Ενώ ήταν εν ενεργεία διαιτητής είχε το θλιβερό προνόμιο να βιώσει τα αποτελέσματα της σοβαρής ασθένειας του πρωτότοκου υιού του Ανδρέα, όταν διαγνώσθηκε σοβαρής μορφής μυελοβλαστική λευχαιμία. Ο Ανδρέας ήταν τότε 4 ετών ενώ η σύζυγος του Μιχάλη βρισκόταν στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Τον Δεκέμβριο του 1993 ο μικρός Αντρέας, έφυγε για τους ουρανούς με τη δίψα της ζωής στα χείλη του… Όπως θα έγραφε και ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης:
«ματάκια μου που κάτι το εδιψάσατε
και διψασμένα εμείνατε ποτήρια,
ματάκια μου που κάτι το εδιψάσατε
κι εμείνατε κλεισμένα παραθύρια•»…
Η δίψα του Αντρέα όμως, αφού δεν βρέθηκε έγκαιρα ιστοσυμβατός δότης για μεταμόσχευση μυελού των οστών, ξεδίψασε στη συνέχεια πολλά παιδιά… Κι άνοιξε τα παραθύρια της ζωής για πολλούς συνανθρώπους του.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Εδώ είναι που προβάλλει και το μεγαλείο της ψυχής των ανθρώπων. Ο Μιχάλης και η Κατερίνα, σκουπίζουν το δάκρυ τους από το χαμό του παιδιού τους και αποφασίζουν να μετατρέψουν τον πόνο τους σε ελπίδα και χαμόγελο για άλλα παιδιά, για άλλους γονιούς… Με 60,000 λίρες στο χέρι, αποτέλεσμα της ανθρώπινης ευαισθησίας των συμπολιτών μας στο σχετικό έρανο που είχε κηρυχθεί με σκοπό να στηριχθεί η θεραπεία του παιδιού τους Αντρέα, ο Μιχάλης και η Κατερίνα επισκέπτονται τον τότε Υπουργό Υγείας, αείμνηστο Μανώλη Χριστοφίδη. Του εκχωρούν το μεγάλο ποσό και του προτείνουν τη δημιουργία ενός φορέα στήριξης συνανθρώπων μας που πάσχουν από λευχαιμία. Συνέταιροι σε αυτή την επένδυση ανθρωπιάς και ζωής ήταν οι Χρίστος Ανδρέου (Πρόεδρος του Συνδέσμου Προσφοράς Αιμοπεταλίων) και Ευάνθης Θεοδωρίδης (Πρόεδρος του Λευχαιμικού Ηνωμένου Βασιλείου) και βέβαια το Υπουργείο Υγείας της Κύπρου. Ετσι, στις 28 Αυγούστου 1996, δημιουργήθηκε το γνωστό μας «Καραϊσκάκειο Ιδρυμα»! Ο φιλανθρωπικός αυτός οργανισμός ο οποίος αποτελεί σήμερα την τράπεζα δοτών μυελού των οστών και προσφέρει ελπίδα ζωής σε συνανθρώπους μας που πάσχουν από λευχαιμία και άλλες αιματολογικές παθήσεις… Μια ελπίδα που γεννήθηκε με το θάνατο του μικρού Αντρέα Καραϊσκάκη, φέροντας και το όνομά του.
-Οραμά μας ήταν να μπορέσουμε να σώσουμε έστω και μια ζωή, λέγει σήμερα ο πατέρας του Αντρέα, Μιχάλης Καραϊσκάκης. Και συμπληρώνει με ένα χαμόγελο γλυκύτατο.
-Οι άνθρωποι θα πρέπει να παρακινούμαστε από ηθικά κίνητρα και από επιθυμία να συνεισφέρουμε στο κοινό καλό στη βάση της ευθύνης για τους συνανθρώπους μας. Πραγματικά όσο και αν αυτό αποτελεί οξύμωρο σχήμα, μέσα από τον απέραντο πόνο που νοιώσαμε από το χαμό του Αντρέα μας, έχω ανακαλύψει την απέραντη χαρά για μικρές καθημερινές στιγμές. Έχω συγκινηθεί μέχρι δακρύων από την προσπάθεια ενός λουλουδιού να φυτρώσει, να ανθίσει και να δώσει την ομορφιά και την ευωδία του στον κόσμο που το περιβάλλει. Κι έτσι ακριβώς νοιώθω κάθε φορά που ένας συνάνθρωπός μας ανθίζει στη ζωή με την προσφορά του Καραϊσκάκειου Ιδρύματος… Ετσι νοιώθει, είμαι σίγουρος και ο μικρός Αντρέας, εκεί, στους κήπους του ουρανού…
Ο Μιχάλης Καραϊσκάκης, ο διαιτητής και ο άνθρωπος, στον πιο σημαντικό αγώνα της ζωής του, έδειξε την κόκκινη κάρτα στον πόνο κι ευνόησε ενσυνείδητα, την ανθρωπιά…

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top