ΚΑΦΕΝΕΙΟ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΣΙΕΜΠΗ

Τα πρώτα δέκα χρόνια ο «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» δεν είχε κανένα θάνατο. Ο Καραγιαννίδης είχε να το λέει… Η εφημερίδα κυκλοφόρησε το 1982 και μέχρι το 1992 ουδέν θανατικό. Λογαριάζει ηλικίες ο Χάρος; Νέα παιδιά, αφαντάριστα ακόμα ξεκίνησαν τη δουλειά από τον «ΦΙΛΑΘΛΟ» κι είχαν τη ζωή τους όλη μπροστά του και τον Άλλον, τον μαυροντυμένο μακρυά τους… Ποτέ δεν ξέρεις, όμως. Απο το σάιτ του apodytiriakias.gr
Ο πρώτος θάνατος στον «ΦΙΛΑΘΛΟ» ήρθε το 1994. Ο μπασκετικός Παπαδόπουλος στα 25 του, πριν καλά – καλά ξεκινήσει τη δημοσιογραφία, ένα τρυφερό πλάσμα, Πειραιωτάκι, έφυγε από την άσχημη αρρώστεια. Ο Χρήστος Σιέμπης ταλαιπωρήθηκε περισσότερο, εγχειρίστηκε και στις ΗΠΑ, όμως ο προγραμματισμός δεν άλλαξε. Πέθανε σα σήμερα, τη Δευτέρα 7 Απριλίου του 1997.
Για την απώλεια του Χρήστου Σιέμπη γράφτηκαν πολλά στον «ΦΙΛΑΘΛΟ». Σήμερα δίνουμε ένα αποδυτήριο που έγραψε ο αποδυτηριάκιας την επόμενη της κηδείας του στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου.
Μέσα / έξω απ’ τα αποδυτήρια
Κάθε Κυριακή ο ΠΑΟΚ εξάρες
Πέθανε από καρκίνο ο Χρήστος Σιέμπης. Και λοιπόν; Εκεί που είναι τώρα δεν υποφέρει από καρκίνο. Εκεί που βρίσκεται τώρα δεν τον πιάνει τίποτα. Πήγανε όλοι χθες το απόγευμα στο νεκροταφείο για την κηδεία του Χρήστου. Για να τον θάψουν, για να τον κλάψουν. Όχι, ρε. Τώρα ο Χρήστος τα έχει όλα. Τώρα τα έχει βρει όλα. Εκεί που είναι έχει μαζύ του τον «ΦΙΛΑΘΛΟ», τον Καραγιαννίδη, τον Μπαζίνα, τον ΠΑΟΚ, τον Σπριντ. Όλα, σου λέω. Όλα χωρίς τον περιορισμό του φυσικού του σώματος. Τέλος. Τώρα είναι ο Χρήστος Σιέμπης. Τώρα είναι που τα έχει δημιουργήσει όλα νοητικά εκεί που είναι. Μαζύ με τα δύο παιδιά του, τη γυναίκα του, τους γονείς του.
Πέθανε, λέει, ο Χρήστος Σιέμπης και χθες έγινε η κηδεία του. Και τι σημασία έχει αυτό; Ο ΠΑΟΚ κάθε εβδομάδα ρίχνει εξάρες. Αυτό ζει τώρα πλέον ο Χρήστος.
Γαρδένιες από την κερκίδα
Και δεν είναι μόνον ότι ο ΠΑΟΚ κερδίζει τους πάντες που βρίσκει μπροστά του και τους φορτώνει γκολ πάρτε για να έχετε. Και η Τούμπα συμπεριφέρεται άψογα. Εκεί είναι που έχει τρελλαθεί η Χρηστάρα. Οι παοκτζήδες ρίχνουν γαρδένιες στους διαιτητές. Μαυρόασπρες γαρδένιες.
Κοτσίδα κι όχι καραφλός
Ο καταραμένος ο καρκίνος τού είχε πάρει τα μαλλιά τού Χρήστου. Δεν τρέχει τίποτα τώρα εκεί που πήγε. Ποια μαλλιά. Κοτσίδα ολόκληρη έχει τώρα, σκέτη αλογουρά κι όχι φαλακρός όπως τον είχε κάνει η αρρώστεια.
Με καλωσύνη
Όλα, σου λέω όλα, είναι καλά εκεί που πήγε ο Χρήστος Σιέμπης, και στο λέω αυτό διότι ήταν άνθρωπος με καλωσύνη, με θάρρος κι είχε εύκολο το γέλοιο.
Μόνο
Δεν υπάρχει έχθρα εκεί που πήγε ο Χρήστος. Ούτε μίσος, εμπάθεια και τέτοια. Μόνο καλό.
Όλα πηγάζουν από το θείο
Διαβάζει τώρα αποδυτηριάκια, μ’ αυτό που του γράφω, και σπαρταράει στο γέλοιο. Αυτό είναι.  Όλα είναι ωραία. Κάθε μέρα. Ακόμα και με τον Γεωργίου διασκεδάζει. Άσε που μιλάει κάθε μέρα με Καραγιαννίδη. Ωχ… Σα να μου φεύγει ένα δάκρυ. Όχι, ρε. Τίποτα δεν είναι. Και στο κάτω – κάτω εγώ συμπεριφέρομαι γήϊνα. Στον Χρήστο τώρα όλα πηγάζουν από το θείο. Ο Χρήστος εκεί που είναι, και με διαβάζει τώρα, δεν μπορεί να έχει παράπονα. Διότι όλα είναι καλά. Διότι εκεί ψηλά δεν υπάρχει χώρος για ατέλειες.
Παγκόσμια
Και στο πολύ επάνω του είναι τώρα ο Χρήστος Σιέμπης. Όλα είναι περίφημα και μαγικά. Ο Σπριντ εφ εμ έχει παγκόσμια εμβέλεια και περισσότερους από εκατό εκατομμύρια ακροατές.
Ξύπνησα από έναν εφιάλτη
Να σου πω και το άλλο; Αν σκεφθεί καμμιά φορά ο Χρήστος, που δεν θα το σκεφθεί, αλλά αν το σκεφθεί, το τι πέρασε σ’ αυτή την άτιμη τη ζωή, εκεί κάτω στη γη, ξέρεις τι θα πει; «Δόξα να έχεις, πλάστη μου, ξύπνησα από ένα κακό όνειρο, από έναν εφιάλτη».
Εσκιμώοι κυκλοφορούν με τρανζιστοράκια
Και ποιος δεν ακούει το ραδιόφωνο του Χρήστου. Μόνο στη γη, μόνο στην Ελλάδα δεν ακούγεται ο Σπριντ. Και πώς να ακουστεί, αφού δεν παίζει. Ο Χρήστος όμως, ακούει Σπριντ μαζύ με εκατομμύρια κόσμο. Ψαράδες της Μασαλίας ακούνε Σπριντ, βουτηκτές μαργαριταριών της Μαδαγασκάρης, σφουγγαράδες αιγαιοπελαγίτες, ινδιάνοι, εσκιμώοι κυκλοφορούν με τρανζιστοράκια για να μάθουν πόσα έριξε η παοκάρα. Αυτό βλέπει ο Χρήστος. Τους εσκιμώους να έχουν παρατήσει το ψάρεμα στις τρύπες μέσα στον πάγο και να μετράνε τα γκολ του ΠΑΟΚ στο ντέρμπυ με τον Άρη.
Τι λές, βρε αρχικορόιδο
Κι αν κάποιος μαλάκας βρεθεί ξαφνικά εκεί που είναι τώρα η Χρηστάρα και του πει «Έλα να επιστρέψεις… για όνομα του θεού, ρε Χρήστο, σύνελθε, ρε, είσαι πεθαμένος, ρε…», τότε ο Σιέμπης θα του πει: «Τι λες, βρε κορόιδο; Εγώ είμαι πεθαμένος ή, εσύ;».
Συμβόλαιο με τον Λάρυ Κιγκ
Αυτό θα του πει του αρχικορόιδου ο Χρήστος. Εγώ είμαι πεθαμένος; Εγώ που βλέπω να κερδίζει ο ΠΑΟΚ με 6-0 και ο Σπριντ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας και με τον Λάρυ Κιγκς. Εγώ είμαι πεθαμένος; Καλά κάνω κι είμαι πεθαμένος, αν έτσι με βλέπεις. Εσύ κορόιδο, τι κάνεις.
Η ατέλειωτη
Τρία μηδέν κερδίζει ο ΠΑΟΚ τον Ολυμπιακό. Μήπως και τέσσερα μηδέν. Η ευτυχία για τον Χρήστο. Η ατέλειωτη και η απόλυτη ευτυχία.
Και πως
Ούτε που πήρε χαμπάρι ο Χρήστος ότι πέθανε. Και πώς να το πάρει, αφού δεν πέθανε, Είναι σα να ξύπνησε από ένα όνειρο. Αυτό έγινε.
Αρχάγγελο Γαβριήλ θα βλέπει
Δεν πεθαίνει ο άνθρωπος, ρε. Αυτό σου λέω. Και με το θάνατο του Χρήστου Σιέμπη έτσι πρέπει να συμβαίνει. Αυτή την εκδοχή επιβεβαιώνει ο θάνατος του Χρήστου Σιέμπη. Δεν πεθαίνεις. Σα να ξυπνάς, σου λέω, από ένα εφιάλτη και κτίζεις έναν νοητικό κόσμο, όπως τον γουστάρεις εσύ. Μόνον, όμως, αν είσαι καλός άνθρωπος όπως ο Χρήστος σου συμβαίνει αυτό. Πεθαίνεις εσύ, ο κάθαρμας, αλλά δεν μπορείς να τα βλέπεις όλα ωραία όπως ο καλός. Αρχάγγελο Γαβριήλ θα βλέπει ο καλός, δηλαδή ένας Χρήστος Σιέμπης, και ο κάθαρμας, ο καθήκης, θα βλέπει Βελζεβούλη, θα βλέπει έναν μαύρο σατανά με κέρατα και ουρά. Έτσι είναι. Το ίδιο θα βλέπουν και οι δυο, αλλά θα το βλέπουν διαφορετικά. Αρκετά. Δεν μπορώ άλλο. Φθάνει. Αυτός ζει. Βεβαίως. Και καλά κάνει και ζει ο Χρήστος. Ποιος είναι καλύτερος; Αυτός ή, αυτοί που τον πίκραναν;
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ 10.04.1997
Πηγή: apodytiriakias.gr

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top