ΑΘΛΗΤΙΚΑ

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΙΜΩΡΙΕΣ

Γράφει στο romaleon.com ο Στέλιος Παπαμωυσέως
Όταν σαν Ομοσπονδία, και κυρίως σαν επιτροπή διαιτησίας, θέλεις να γίνεις πιστευτή όταν μιλάς για σαρωτικές αλλαγές στον χώρο, οφείλεις άμεσα, κυρίως όταν σου δίνεται η ευκαιρία, να το πράττεις και να στέλνεις με το καλησπέρα το μήνυμα ότι η ατιμωρησία ανήκει στο παρελθόν.
Και υπάρχουν απλοί τρόποι για να τιμωρήσεις ουσιαστικά, δηλαδή να απονέμεις δικαιοσύνη σε έναν χώρο που βάλλεται από παντού και δυστυχώς για όλους όσοι έχουν σχέση με αυτόν, στις πλείστες περιπτώσεις, οι διαμαρτυρόμενοι ή και οι επικριτές έχουν δίκαιο.
Η δικαιοσύνη στον χώρο πρέπει να είναι ομοιόμορφη.
Δεν μπορεί να τιμωρείται ο παράγοντας με χιλιάδες ευρώ χρηματικό πρόστιμο, κι ακόμη με απουσία από τα γήπεδα για κάποιο διάστημα, να τιμωρούνται οι έδρες των ομάδων ή και τα πέταλα για ανάρμοστη συμπεριφορά -και οι παίκτες για αντιαθλητικά φάουλ- και να μένουν στο απυρόβλητο κάποιοι διαιτητές ή και βοηθοί που έχουν και κάκιστη απόδοση και πολλές φορές είναι ηθικοί αυτουργοί δυσάρεστων καταστάσεων που δημιουργούνται στα γήπεδα.
Όπως ισχύουν οι κανονισμοί για όλους τους εμπλεκομένους στον ποδοσφαιρικό χώρο, θα πρέπει να ισχύσουν και για τους διαιτητές, ακόμη και για τους παρατηρητές.
Διότι, το να βλέπεις αλλοίωση αποτελέσματος ενός ή και περισσότερων αγώνων σε μια μόνο αγωνιστική -και οι παρατηρητές να βαθμολογούν σχεδόν με άριστα τον διαιτητή- είναι τεράστια πρόκληση για τη φίλαθλη γνώμη – την οποία γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Άσε που στέλνουν και το μήνυμα στον όποιο διαιτητή της αρεσκείας τους ή και σε όποιο παράγοντα, η ομάδα του οποίου θα ευνοηθεί, ότι συνεχίστε τη δουλειά σας και άστε τους να φωνάζουν…
Και η μεγαλύτερη πρόκληση έρχεται απ’ αυτούς που ορίζουν τους διαιτητές, οι οποίοι, άσχετα με τη βαθμολογία του όποιου παρατηρητή, έχουν και οι ίδιοι εικόνα του τι συμβαίνει κάθε αγωνιστική στα γήπεδα και οφείλουν να δράσουν άμεσα και παραδειγματικά.
Να τραβήξουν αφτιά και διαιτητών και παρατηρητών και να ζητήσουν το αυτονόητο, δηλαδή την απονομή διαιτητικής δικαιοσύνης και τίποτα περισσότερο.
Ο παίκτης που πληρώνεται, όταν κάνει λάθη, είναι υπόλογος στη διοίκηση, ο προπονητής πληρώνει το μάρμαρο και ο παράγοντας ένα κάρο ευρώ όταν βγάλει τη γλώσσα του περίπατο.
Ο διαιτητής, που πληρώνεται αδρά για κάθε αγώνα, τι κόστος έχει;
Γίνεται το έλα να δεις, αποδεικνύεται ότι καταστρατήγησε κανονισμούς, αλλοίωσε αποτελέσματα, αλλά, αν είναι από τα αγαπημένα παιδιά της επιτροπής, την επόμενη αγωνιστική θα είναι τέταρτος διαιτητής και τη μεθεπομένη θα τον δούμε με το σφυρί στο στόμα, σαν να μη συνέβη τίποτα το μεμπτό.
Αυτά βλέπει και διαβάζει η κοινή γνώμη και πιστεύει ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ούτε στη φετινή περίοδο, παρ’ ότι βγήκε προς τα έξω ότι και παραδειγματικές τιμωρίες θα επιβληθούν και ανανέωση θα υπάρξει στον χώρο και κυρίως με αξιοκρατικά κριτήρια θα ορίζονται και οι διαιτητές και οι βοηθοί.
Τίποτα από όλα αυτά δεν ίσχυσε μέχρι τώρα τουλάχιστον.
Διότι αν ίσχυε έστω και ένα κομμάτι από το παζλ, κάποιοι διαιτητές θα σφύριζαν και μετά τα Χριστούγεννα και κάποιοι άλλοι θα κρέμαγαν τη σφυρίχτρα.
Όμως, ώσπου υπάρχουν προστάτες που κάνουν παιχνίδι και ώσπου επικρατεί η ατιμωρησία σε όλο της το μεγαλείο, η εικόνα η σημερινή, η χθεσινή και η διαχρονική θα διαιωνίζεται, με αποτέλεσμα να βλέπουμε σχεδόν κάθε αγωνιστική τα ίδια και τα ίδια .
Είναι λυπηρό αλλά είναι η ωμή πραγματικότητα.
Φαίνεται κάποιοι να θέλουν και να μην μπορούν να επιβληθούν και να εξακολουθούν να βάζουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, με το γνωστό σλόγκαν «κρύψετε να περάσουμε»…

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top