ΚΑΦΕΝΕΙΟ

ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΙΚΤΕΣ

“Είσαι τεμπέλης μέσα στο γήπεδο. Δεν είσαι σαν τον ….. ,εκείνος στην ηλικία σου έτρωγε το γήπεδο με το κουτάλι, εσύ ασχολείσαι με τις κάλτσες και το παντελονάκι και περιμένεις τη μπάλα να έρθει στα πόδια σου. Πρέπει να τρέχεις, να μαρκάρεις, να βοηθάς αυτούς που έχουν την μπάλα”. Αυτά μου έλεγε ο μακαρίτης ο πατέρας μου, μετά απο κάποιους αγώνες που με εβλεπε. Ερχόταν χωρίς να το ξέρω και παρακολουθούσε και έφευγε και στο σπίτι με περιλάβενε στο κήρυγμα. Καπνίζεις κι΄ολας μου έλεγε. Κριτική και όχι μαλακίες. Οχι χάιδεμα. Με την ευκαιρία για κάποιο δημοσίευμα που έτυχε να πέσω πάνω του για  τον Αντωνιάδη να μην του κάνουμε κριτική. Οικογενειακή συνήθεια να λέμε τα πράγματα με το ονομά τους. Ούτε και γώ πήγαινα να δώ τον μικρό μου, που ενα φεγγάρι ασχολούταν με το ποδόσφαιρο. Πήγα μια δυό φορές και τα πήρα στο κρανίο. Γιατί ο δικός μου να μην παίζει, γιατί δεν τον βάζει, άσχετος ο προπονητής αυτός και άλλα διάφορα. Τα ίδια ακριβώς γίνονται και στις ακαδημίες των ομάδων. Μακελειό απο τους γονείς για να παίζουν τα παιδιά τους. Με το ζόρι να τους κάνουν ποδοσφαιριστές. Απίστευτα πράγματα  γίνονται στις ακαδημίες και τι ζόρια τραβάνε οι προπονητές απο τους πατεράδες. Η κριτική, είναι κριτική πάει και τελείωσε και πρέπει να γίνεται σωστά χωρίς φόβο. Αν ο συντάκτης με το να πεί μην τα βάζετε με τον Αντωνιάδη νομίζει του κάνει καλό είναι πολύ γελασμένος. Κάθε άλλο παρά καλό του κάνει.

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top