ΑΘΛΗΤΙΚΑ

ΤΟ 45ΛΕΠΤΟ ΤΟΥ PLAY STATION

Οταν βλέπω καλό ποδόσφαιρο δεν μπορώ να μην το πώ. Είμαι δύσκολος και απαιτητικός, σε όλα μου, θέλω να βλέπω μπάλα στο γήπεδο. Σιχαίνομαι τις αμυντικές τακτικές. Μου προκαλούν αηδία. Δεν μπορούσα να μην πώ τα καλύτερα λόγια για το πρώτο 45λεπτο της Ανόρθωσης. Η ομάδα δεν έπαιξε ποδόσφαιρο. Επαιξε αυτό που παίζει καμμιά φορά ο γιός μου, ο μικρός στην τηλεόραση. Play Station. Δεν πήρε ανάσα η ΑΕΛ και πώς να πάρει εξάλλου όταν κάθε φορά παίκτης της, που έπιανε μπάλα ήταν περιτριγυρισμένος απο μπλέ  φανέλες. Εντυπωσιακή πέρα για πέρα. Είπα χθές, θα κλαψουν πολλές μανούλες και παιδάκια μέσα στο ΠΑΠ. Αν μέσα στα καρέ του αντιπάλου, οι παίκτες της Ανόρθωσης δείχνουν μεγαλύτερη ψυχραιμία και δεν βιάζονται να κάνουν το γκόλ θα έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Υπήρχαν φάσεις στο δεύτερο ημίχρονο με την ΑΕΛ, που βιαζόταν να κάνουν το γκόλ απο πλάγια ενώ στο σημείο του πέναλτυ υπήρχαν μόνοι τους παίκτες. Τι πιο απλό, να γυρίσεις τη μπάλα να κάνει το γκόλ εύκολα κάποιος άλλος. Πολύ απλό και άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου.

Comments

ΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ

To Top